A. Mendiluze:
Kaixo ta agur sartu orduko
berriro etxetik martxa
maiz ez dakigu zertara eta
maiz ez dakigu norantza.
Bizitza nola daramakigun
hori da galdera latza!
Guk bizitza ez daramakigu
bizitzak geu garamatza.
A. Sarriegi:
Etxetik irten ta Italira
handik agian Frantzira
kilometroak egiten ditut
ez dakit zenbat guztira
nere lagunak bolantea ta
irratia soilik dira
eta kabinan hartzen nau loak
argazki bati begira.
S. Colina:
Gu Seychelle-etan ibiltzen gara
sareari eragiten
maiatzera arte bueltatu gabe
nahiz urtarrilean irten
herrimin horrek etxemin horrek
nahiz sortu nahiko etsipen
gutxin-gutxinez etxean ez dut
enbarazurik egiten.
A. Mendiluze:
“Enbarazurik ez det egiten”
maiz diogu irriparrez
geure baitako aitzaki txarra
baten bat jarri beharrez
baina etxean zer gelditzen den
ezin da irentsi errez.
Etxetik kanpo zerbait gera gu
eta etxean inor ez.
A. Sarriegi:
Nahiz ta Aitorrek etxetzat hartu
hoteletan garestinak
nahiz eta Sustraik kamarotean
balantzan kolpa ixkinak
hirurok ere barru-barrutik
jaten gaitu etxeminak.
Zeinen lanbide desberdinak ta
ze sentimentu berdinak!
S. Colina:
Ze gogorra den neska-laguna
agurtuz muxukatzea!
Ze gogorra den hantxe uztea
alaba ta pelutxea!
Zertan gabiltza negar ta negar
kontatuz gure trantzea
gure eskutan baldin badago
ofizioz aldatzea.
A. Mendiluze:
Ia negarrez zertan gabiltzan
zergatik penak kontatu?
Hasi ginen ta ezin utzita
ez al zera konturatu?
Lehenbizi nahita irabazteko
ta orain ezin geratu.
Ordaintzen degu etxea eta
bizitza hipotekatu.
A. Sarriegi:
Ofizioa alda dezagun
badaude aukera pranko
baina ez Sustrai garai onena
hau ez da horretarako
ta Aitor ere ezberdina da
pentsatuta neretzako:
gu bizitzeko gabiltza hola
zu gehio nahi dezulako.
S. Colina:
Problemak berdin sortu litezke
kanpoko nola etxeko
ta lanbideak ez gaitu jartzen
amildegian ertzeko.
Milaka modu daude bizitzan
zoriontsu izateko
eta bakoitzak gai izan behar du
bere hori topatzeko.
Hil 1872-09-25
Hazparneko Labiri auzoko Jauretxean jaio zen. 1819ko otsailaren 7an Mari Harriet hazpandarrarekin ezkondu zen eta Elizaberri auzoko Ilunberritegira joan ziren bizitzera; etxeari Katxotegia edo Katxoteia izena eman zioten; hortik etorri zitzaion ezizena. Hiru seme-alaba izan zituzten: Mari, Joanes eta Zalbat.
Etxahunen garaikidea, barkoxtarrak bezala bizitza pobre eta erromesa eraman zuen.
Bat-batean aritu zen baina ez zitzaion ezer bildu. Bertso jarri ezagunak:
- Betiri Sants-i (hau da, goseari).
- Azken judizioa kantua berarena da, batzuek Etxahunena edo Borddelena dela uste badute ere.
- Pulunpa; 1824koa, Baionatik Montevideora zihoan itsasontzi bat hondoratu zenekoa.
Zenbait ikerketaren arabera (adibidez Piarres Xarritonen ustez) Galerianoaren kantua ez zuen protagonista zuzenak, hau da, Martin Larralde Bordaxurik idatzi, Katxok baino. Kontuan hartu behar da biak Elizaberrin bizi zirela eta Bordaxurik ez zekiela idazten.
Sarritan, Senperen irakasle, errient, ibili zen bertsolariarekin nahasten da: Joanes Etxeto
Iturria, Euskal Wikipedia: http://eu.wikipedia.org/wiki/Manez_Etxeto
